Historijski razvoj programskog jezika


Programski jezici su doživjeli veliki razvoj od pojave prvih računara. Prvi računari građeni su da pomognu u određenim proračunima tokom II sv. rata. Prvi pregrameri su radili sa računarskim instrukcijama niskog nivoa, odnosno mašinskim jezikom. Svaku instrukciju kod mašinskog jezika sačinjavali su veliki nizovi nula i jedinica. Mašinskli jezik je upravo direktna komunikacija izmedju mašine i čovjeka. Malo zatim mašinski jezik se usavršavao te je nastao prvi programski jezik koji je komunicirao sa mašinom određenim naredbama umjesto mašinskim instrukcijama. Taj prvi jezik koji i danas postoji zove se ASEMBLER.

Vremenom i sa razvojem tehnike razvili su se prvi programski jezici višeg nivoa od asemblera, to su bili : BASIC i COBOL. Ovi jezici su upotrebljavali određene riječi i rečenice za komunikaciju sa računarom. Programski jezici višeg nivoa imali su u sebi interpreter i compiler (prevodioc).

Zadatak interpretera je da da interpretira ključne riječi u jezik koji računar razumije. Prevodilac ili compiler prevodi programski kod u prelazni oblik. Ovaj korak se zove prevođenje u objektnu datoteku. Compiler tada poziva linker ili povezivač koji dalje od objektne datoteke proizvodi izvršni program.

Nova generacija programskih jezika došla je pojavom FORTRAN-a, PASCAL-a, C i dr. Ovi i slični programski jezici pravili su izvršne datoteke koje nisu zahtjevale interpreter koji je morao postojati da bi uopće mogli koristiti program. Pomenuti jezici i danas postoje i klasični su jezici proceduralnog odnosno strukturnog programiranja.

Proceduralno programiranje temelji se na tome da se program tretira kao niz procedura koje obrađuju podatke. Procedura (funkcija) je skup određenih instrukcija, koje se izvršavaju jedna za drugom u nizu. Podaci su odvojeni od procedura, dok je cilj programiranja bio da bilo koja funkcija može da pozove drugu funkciju. Da bi se olakšao rad sa procedurama došlo se je do ideje o strukturnom programiranju koje se u biti zasnivalo na skup radnji koje je program trebao obraditi. Složeni zadaci razbijali su se na dva ili više jednostavnijih.

Način na koji danas koristimo programe koji se temelje na menijima dugmadima i prozorima, kratko zovemo programima vođenim događajima. Upravljem događajima današnji programi dopuštaju sofisticiran način komunikacije između računara i čovjeka. Odabirom dugmeta ili menija program odgovara na događaj izvršavajući određenu funkciju ili niz funkcija, dok stari način komunikacije tretiraju prolaz korisnika kroz niz instrukcija korak po korak. Suština današnjeg modernog programa odnosno alata za programiranje kao što je C#C++, Visual BASIC, Java sciprt i dr. tretiraju skup procedura i podataka kao jedan objekt-samostalan entitet koji posjeduje svoj identitet i karakteristike.

About Bahrudin Hrnjica

PhD in Mechanical Engineering, Microsoft MVP for .NET. Likes .NET, Math, Mechanical Engineering, Evolutionary Algorithms, Blogging.

Posted on 23/08/2006, in C/C++, Programiranje and tagged . Bookmark the permalink. 2 Comments.

  1. Hvala lave, pomogo si mi za Seminarski rad!

  2. Excellent site you have got here.. It’s difficult to
    find high quality writing like yours nowadays. I honestly appreciate people like you!

    Take care!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s